'Yapay zekanın gençlerin zihnine ve mutluluğuna yaptıklarından nefret ediyorum': Katherine Rundell sınıftan manzara hakkında
Özgün başlık: ‘I hate what AI is doing to the minds and happiness of the young’: Katherine Rundell on the view from the classroom
Yazar ve akademisyen, eğitimin bir yol ayrımında olduğunu savunuyor. Verimlilik adına yeni teknolojiyi benimsemeli miyiz, yoksa mücadele etmenin zamanı mı geldi? Otoriter yönetimi kolaylaştıracak bir aracı sıfırdan tasarlamaya kalkışırsanız, bu tam olarak yapay zekaya benzer. Ortak gerçekliğimizi istikrarsızlaştırma yeteneği ve insanlık tarihinde benzeri görülmemiş bir ölçekte dezenformasyon yaratması nedeniyle ona değer verirsiniz. Bununla propagandanızı yaymak için daktilo ve sanatçı ordularına ihtiyacınız yok. Kitlesel gözetimi mümkün kılabilir ve böylece size direnmek isteyenlere prangalar koyabilir. Ölümcül otonom silah sistemleri, uzaktan öldürmeyi mükemmelleştirip normalleştirebilir. Eşitsizliği artıracak; halihazırda güç ve zenginliğin çoğunluğun elinden, insan yaşamının değeri ve onuru hakkında tehlikeli derecede zarar görmüş görüşlere sahip görünen -haklarında dava edilemeyeceğim terimlerle ifade edersek- az sayıda adamın eline nefes kesici bir geçişini kolaylaştırıyor. Yapay zeka muhteşem bir şey olabilir. Tıpta devrim yaratabilir, kanserin tedavisini hızlandırabilir, engelli insanlara yardımcı olabilir, verileri anlama biçimimizi değiştirebilir, hukuka erişimi demokratikleştirebilir, afet erken uyarı sistemlerini güçlendirebilir ve Dünya'nın ekosistemleri hakkında şimdiye kadar hayal edilmemiş gerçekleri ortaya çıkarabilir. Ama eğer dolandırıcıların ve despotların eline geçerse bunun hiçbir önemi kalmayacaktır. Okumaya devam edin...