OpenAI Codex'i gömme: Uygulama Sunucusu ve SDK'lar

OpenAI Codex tek ön kapılı tek bir alet değildir. CLI, IDE uzantıları ve bulut altında, kendi başınıza yönetebileceğiniz tek bir aracı bulunur ve bunu yapmanın iki yolu vardır: app-server, doğrudan konuştuğunuz bir JSON-RPC protokolü ve bunun üzerine kurulu SDK. Bu, her ikisinin de turudur: aracının gerçekte çalıştırdığı döngü, onu sınırlar içinde tutan iki kontrol, Codex ile konuşmanın ne anlama geldiğini tanımlayan protokol ve TypeScript ile Python SDK'larının neden aynı şey olmadığı. Nasıl koşacağını sorun Codex ve dürüst cevap şudur: kimin sorduğuna bağlıdır. Terminalde yaşayan bir geliştirici CLI'ye ulaşır. Tasarım ekibinden biri bunun yerine VS Code uzantısını açar. Bir mühendislik lideri, masaüstü uygulamasını veya bir düzine görevin gece boyunca gözetimsiz yürütüldüğü bulut kontrol panelini işaret ediyor. CI'nın bağlantılarını yapan bir platform mühendisi codex exec hakkında bir şeyler mırıldanıyor. Ve eğer Codex'yi kendi ürününüze katlıyorsanız, tamamen iki isim daha duyacaksınız: SDK ve uygulama sunucusu adı verilen bir şey. Bu insanların hiçbiri hatalı değil. Codex tek ön kapılı tek bir alet değildir. Her biri farklı türde bir kullanıcı için şekillendirilen birden fazla giriş noktası aracılığıyla kullanıma sunulan tek bir aracı çalışma zamanıdır. Bu giriş noktalarından bazıları yalnızca işin yapılmasını isteyen kişiler içindir, herhangi bir protokol gerekmez: Diğerleri sadece tıklamakla kalmayıp, Codex'yi geliştirmek isteyenler içindir: Bu makale bunlardan ikisini baştan sona takip ediyor: uygulama sunucusu ve SDK.

Geri kalanların her biri kendi yerini alır - tek seferlik bir CI çalıştırması için kodeks yöneticisi, çekme isteği incelemesi için GitHub Eylemi, gönderdiğiniz ve bıraktığınız iş için bulut, Codex'yi başka bir temsilciye teslim etmek için MCP sunucusu - ancak uygulama sunucusu ve SDK, canlı, etkileşimli bir aracıyı yerleştirmek için ulaşacağınız iki şeydir ve en sık birbirleriyle karıştırılan ikisidir. Buradan itibaren makale içeriden oluşur: önce aracının çalıştırdığı döngü, ardından onu sınırlar içinde tutan iki kontrol, ardından uygulama sunucusu protokolü ve son olarak onu saran SDK'lar. Aşağıdaki harita her giriş noktasını yan yana göstermektedir; bir kullanım senaryosu seçin ve ona uyan kapılar aydınlansın. Bu makale için önemli olan tek ayrım: uygulama sunucusu ve SDK'nın her ikisi de yerleştirme yollarıdır ve bunların birleştirilmesi kolaydır. Bunlardan biri, konuştuğunuz ham bir protokoldür; diğeri ise sizin yerinize konuşan önceden oluşturulmuş bir istemcidir.